تظاهر به قانون و احترام به حقوق بشر و پایبندی به عدالت، مرزهایی بود که پشت سر نهاده شده است. مرزهای تازه را کتاب مقدس تعیین کرده است، آنجا که یهوه برای سوگلی خود اسرائیل قسم یاد کرده:
«جمیع این امتها را از حضور شما اخراج خواهد نمود، و شما امتهای بزرگتر و قویتر از خود را تسخیر خواهید نمود، هرجایی که کف پای شما برآن گذارده شود، از آن شما خواهد بود، از بیابان و لبنان و از نهر، یعنی نهر فرات تا دریای غربی، حدود شما خواهد بود. و هیچکس یارای مقاومت با شمانخواهد داشت.
زیرا یهُوَه خدای شما ترس و خوف شما را بر تمامی زمین که به آن قدم میزنید مستولی خواهد ساخت، چنانکه به شما گفته است»(تورات، کتاب تثنیه، باب 11، آیۀ 23 به بعد)
ضمانت اجرایی برای تحقق وعدۀ خداوند هم، "زور" است، با مدرنترین سلاحهای پیشرفته در این منطقه. پس سوگلی خداوند را چه نیازی به تظاهر؟ چه نیازی به داوریِ دیگران؟ چه نیازی به حقوق بشر و قانون و سازمان ملل؟
