تزویر، زیارتی نامیمون از همآغوشی راست و دروغ با هم است. ساده ترین مثالش ردای تقدس براندامِ دروغ پرداز است.

تزویر چندان ویران‌گر است که راستی را هم مغشوش می‌کند.

خطرناک‌تر آن است که تزویر کننده دروغ‌های خودش را بر حق بداند، و باورکند که ایمانش بر آن استوار است.